BOUQETJE

een reis naar optimisme


Een reactie plaatsen

Dromen van inspiratie

Op het moment lijkt alles aardig stabiel, en met sommige dingen klopt dat ook, het huishouden loopt goed, met Jayden en de hond uitlaten gaat het ook goed. Maar binnenin, worstel ik nog dagelijks. Wil ik vrienden? Ja, nee, of toch, nee laat maar. Wat vind ik van mijzelf? Dikzak, dikzak, dikzak. Ik maak niks af. Ik verveel mij snel. Ik doe niets voor mijzelf, dat lukt niet, vind ik mijzelf niet waard. Het huis schoonhouden, ja, dat is fijn, maar dat doe ik vooral om anderen tevreden te stellen en ben toch bang dat dit op den duur verslonst, zoals alles.
Ik begin dolenthousiast met sporten en afvallen, maar steeds hetzelfde, hetzelfde, hetzelfde.. ik kap er mee. Schilderen en tekenen! Leuk! Veel ideeën! Maar halverwege het project ben ik hem al weer zat. Ik heb inmiddels 3 schilderijen die niet af zijn en ik kijk er vol afschuw naar.
Het enige wat ik echt voor mijzelf zou willen is afvallen, niet een paar kilo, nee toch zeker 25 kilo, maar ik ben hier al van jongs af aan mee bezig zonder succes, ik hou diëten niet vol, alles wat er aan lekkers in huis is moet op, voel mij schuldig, begin weer met sporten, sleur, sleur, sleur, stop. Het verveelt mij snel als ik geen vooruitgang zie of ik heb geen discipline, ik weet het niet, het lukt in elk geval steeds maar niet. Nieuwe kleren kopen is verschrikkelijk, als ik ‘mijn’ maat pas, blijkt dat ik toch een maat groter moet en dan daalt mijn al slechte zelfbeeld met nog eens 60%. Het verpest mijn dag en daarmee is het ook een domper op die van mijn partner.
Ik weet ook niet wat ik nou echt wil in het leven. Wat vind ik nou echt leuk? Tekenen en schilderen? Hmm.. met vlagen. Kan het geen passie noemen. Wat zijn mijn dromen? Ik heb er geen. Vroeger wou ik danseres worden, toen ik nog op ballet zat. Maar ik was te dik, ik zou nooit een echte ballerina worden. Ik was de beste en lenigste van de groep, maar zou nooit danseres worden met mijn bouw.
Mijn zoontje is wel erg belangrijk, dat hij krijgt wat hij nodig heeft en verdient, dat hij dromen heeft en dat hij er later een paar waar kan maken, dat hij met plezier op zijn jeugd kan terug kijken, ik wil al het goede voor hem.
Ik begin wat mezelf betreft een beetje moedeloos te raken, ik kan het wel mooi verbloemen, maar ik word er gewoon moe van, lichamelijk moe. Misschien kan ik daarom nooit mijn bed uitkomen en slaap ik tussendoor ook. Ik zit nu wel weer bij het GGZ maar met praatjes kom ik nergens, ik heb al 20 jaar zitten praten. Ik ben nu 33 en voor mijn gevoel is het voor mij al afgelopen, hopeloze zaak, te laat, beter wordt het niet. Ik ben er met goede moed weer ingestapt omdat ik een betere kwaliteit van leven wil, rust in mijn hoofd, weten wie ik ben en wat ik wil, voor mij is er haast bij omdat ik al zo lang bezig ben en als ik 40 ben moet het een keer afgelopen zijn met dit gedoe.
Als dit gepraat te lang aanhoud zonder actie raak ik mijn motivatie kwijt. Dat zal niet de eerste keer zijn en heb daarom geen geduld meer. Ik ga niet meer hetzelfde pad voor de weet ik hoeveelste keer bewandelen.


2 reacties

Eigen Dieet: Dag 8

Met mijn eigen dieet ben ik de afgelopen week 1 kg kwijt geraakt, (en dat terwijl ik tegelijkertijd ben gestopt met roken) dus zit nu op 92 kg, daar naast heb ik dagelijks gewandeld, niet uitbundig gesport maar ben wel in beweging gebleven.

Het had nog iets beter gekund want ik heb tussendoor wel een traktatie gehad van mijn vriend in de vorm van een broodje hamburger en een paar biertjes, dus heb wel een beetje ge-cheat, maar ik ben niet ontevreden.

Nog 27 kg te gaan en dat ga ik hopelijk redden door dit dieet zo goed mogelijk vol te houden.


Een reactie plaatsen

Eigen Dieet: Meer uitleg

In mijn vorige blog bericht liet ik weten dat ik een dieet ging beginnen die ik zelf geïmproviseerd heb, het leek in eerste instantie wat behoeftig dus wil ik er wat dieper op in gaan. Let wel, ik ben geen voedings expert of iets dergelijks, ik probeer ook maar wat maar probeer het wel gezond te houden (lees: niet uithongeren) terwijl ik afval.

ontbijtVoor ontbijt begin ik graag met de ingrediënten magere yoghurt, aardbei en banaan. Ook lekker is kiwi met banaan. Hiervan maak ik soms een smoothie of eet het gewoon met stukjes door de yoghurt. Ik voeg niets toe, geen suiker of zoetstof. Het is makkelijk klaar te maken en goed te eten.

Als ik vóór de lunch of anderzijds tussendoor al een beetje trek krijg dan pak ik een handjevol druifjes en smikkel die lekker op. Voor de lunch maak ik meestal hetzelfde klaar of ik maak een havermout pannenkoekje met kaneel.

’s Avonds hou ik mijn maaltijden vrij gewoon, soms is dat simpelweg groente vlees enAvond maaltijd aardappelen maar dan kijk ik wel naar hoeveel aardappelen ik neem, zorg ik dat het vlees mager is en neem ik extra groente. Eén van mijn favoriete maaltijden is pasta salade met fusilli pasta, olijfjes, kip, wat kaasblokjes en rucola sla.

Verder probeer ik veel water te drinken, ik waag af en toe wel een sapje maar niet te veel, en ja koffie.. van de koffie kan ik echt niet afblijven. Ik voeg hier echter niets aan toe, gewoon een zwart bakje koffie.

Ik hoop dat ik hier mee wat twijfels en andere vraagtekens heb weggenomen. En ik sta altijd open voor adviezen of dergelijke tips dus schroom niet. 🙂


2 reacties

Eigen Dieet: Dag 1, Week 0

Vandaag ben ik begonnen met mijn zelf in elkaar geflanste dieet wat onder andere bestaat uit fruit smoothies en veel groente. Voor ontbijt en lunch een lekkere fruit smoothie, tussendoor wat druifjes en mijn avond maaltijden heb ik ook zo gezond mogelijk uitgestippeld en hoop mij daar aan te houden.

Over een week wil ik zien wat het met mijn gewicht gedaan heeft in combinatie met thuis sporten en wandelen. Op dit moment weeg ik 93 kg (ben in 1 week tijd al 2 kilo kwijt door alleen al veel te wandelen) en ben benieuwd wat de weegschaal over 7 dagen aangeeft. Wish me luck!


Een reactie plaatsen

Vlagen van optimisme

droomHeb je dat wel eens, dat je ineens een positieve gedachte in je hoofd krijgt van ‘Ja, ik kan het!’ en net zo snel als je het bedacht, zo snel is het ook weer weg, je voelt het gewoon wegzakken en plaats maken voor een negatieve gedachte. Hoeveel mist een persoon dan in zijn of haar leven, alleen door te denken ‘Ach, laat maar, ik kan het toch niet.’

Je mist een hoop of je stelt een boel uit, je blijft je dromen naar voren schuiven, dan blijven het dromen en dan ‘Kan het misschien ooit nog..’ Zolang je het niet probeert voel je niet alsof je gefaald hebt, want falen dat kan echt niet.

Het is een vreemde manier van hoop houden. Het is een angst voor teleurstelling, de angst dat je droom aan diggelen valt.